ประวัติความเป็นมา
 

              เดิมชาวหนองฮีเป็นเผ่าภูไท ตั้งถิ่นฐานที่เมืองอ่างคำ แขวงคำม่วน ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้พากันอพยพ ข้ามแม่น้ำโขงทางเมืองนครพนมมาตั้งถิ่นฐานที่บริเวณบ้านดงหมู อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนมในปัจจุบัน แล้วก็ได้อพยพมาอยู่บ้านป่าติ้ว (บ้านนางิ้ว ตำบลนามะเขือ อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนมในปัจจุบัน) แล้วอพยพมาอยู่บ้านห้วยไหล่ (บริเวณทิศใต้ของบ้านนายอ ตำบลนางาม อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนมในปัจจุบัน) และบ้านเหล่าป่าผาง (ตั้งชื่อตามต้นไม้ชื่อต้นฝาง) อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบ้านโพนทันหมู่ที่ ๓ ตำบลหนองฮี  อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม (ที่ตั้งสำนักสงฆ์ห้วยแคนในปัจจุบัน) และได้อพยพมาทางทิศใต้มาอยู่ที่บ้านโพธิ์ชัย (บริเวณทิศตะวันตกของบ้านผักอีตู่ ตำบลหนองฮี 
อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม ในปัจจุบัน) ต่อมาเกิดโรคระบาดอย่างรุนแรง   จึงได้อพยพโดยแบ่งเป็น ๓ กลุ่ม ได้แก่ 

๑. อพยพไปทางทิศใต้ บ้านนาเชือก ตำบลหนองเทาใหญ่และบ้านม่วง ตำบล    โคกสูง ในปัจจุบัน 

๒. อพยพไปทางทิศเหนือ บ้านกุงโกน ตำบลหนองฮี        

๓. อพยพไปทิศตะวันออก ของบ้านโพธิ์ชัย พบหนองน้ำแห่งหนึ่งมีลักษณะยาวรี 

(ภาษาอีสานเรียกว่า ฮี) ปัจจุบันปรากฏเป็นสระน้ำหลังตลาดสดชุมชนหนองฮี เป็นกรรมสิทธิ์ของวัดดำรงเมธยาราม จึงได้ตั้งรกรากอยู่บริเวณนั้น จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านตามลักษณะหนองน้ำแห่งนั้นว่า บ้านหนองฮี เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๕๓๓ - ๒๔๓๘ 

ตามสันนิษฐาน ๓ ข้อนี้ 

1. เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๔๓๓ (ตามเอกสารการก่อตั้งวัดดำรงเมธยาราม)
2. เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๔๓๖ (ตามการฉลองสมโภชศาลาการเปรียญฉลอง ๑๐๐ ปี บ้านหนองฮี ของวัดดำรงเมธยาราม พ.ศ. ๒๕๓๖)
3. เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๔๓๘ (ตามคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานที่บ้านหนองฮีรุ่นแรก) 

และได้อาศัยอยู่บริเวณนี้เรื่อยมา โดยปรากฏชื่อ บ้านหนองฮี โดยมีต้นตระกูล ดังนี้ 

๑. ตระกูลแสงผา                            ๒. ตระกูลกิมาลี         

๓. ตระกูลจันทร์ศรีเมือง                 ๔. ตระกูลมุลเมือง/มูลเมือง

๕. ตระกูลด้วงโต้ด                          ๖. ตระกูลอ้วนดวงดี

๗. ตระกูลคำหุ่ง                             ๘. ตระกูลผาสุข

๙. ตระกูลมาภา

ต่อมาได้มีตระกูลต่างๆ เข้ามา เช่น ตระกูลบุตรสีผา ตระกูลคุ้มหนองฮี ตระกูลชัย

มงคล ตระกูลปรณกรณ์ ตระกูลแสงชา/แสงเดชา และตระกูลขันตี

               ครั้นเมื่อชุมชนบ้านหนองฮีและหมู่บ้านบริวารใกล้เคียงมีการขยายตัวทางประชากรและโครงสร้างทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง กระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศจัดตั้งเป็นตำบลหนองฮี แยกการปกครองออกมาจากตำบลเดิม เพื่อประโยชน์ในการบริหารราชการส่วนภูมิภาค การรักษาความสงบเรียบร้อย และการดูแลทุกข์สุขของประชาชนได้อย่างทั่วถึง
               ต่อมาเมื่อมีการปฏิรูปการปกครองส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ สภาตำบลหนองฮี ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองฮี อย่างเป็นทางการ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ ๑๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ โดยทำหน้าที่เป็นองค์กรหลักในการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เศรษฐกิจ สังคม และการอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณี "ฮีตสิบสอง คองสิบสี่" ร่วมกับหมู่บ้านทั้ง ๑๒ หมู่บ้านมาจนถึงปัจจุบัน